Skip to main content

Ο ΑΦΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ

Η Αλβανία δημιουργήθηκε ως Κράτος με τη Συνθήκη του Λονδίνου (17-30 Μαϊου 1913. Τα σύνορά της καθορίστηκαν με το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας (17 Δεκεμβρίυ 1913). Στο τότε νεοσύστατο αλβανικό κράτος συμπεριελήφθει και το βόριεο τμήμα της Ηπείρου, που αό τότε μετονομάστηκε Βόρειος Ήπειρος, τμήμα το οποίο είχε ήδη απελευθερωθεί κατά τον Α΄Βαλκανικό Πόλεμο (1912-1913), από τον ελληνικό στρατό
Επειδή οι κάτοικοι της περιοχής ήταν Έλληνες άντέδρασαν στην απόφαση των Μεγάλων Δυνάμεων που αγνόησε τόσο την εθνική τους ταυτότητα όσο και την εκπφρασμένη βούλησή τους για ένωση με την Ελλάδα. Επαναστάτησν και δημιούργησαν την ανεξάρτητη πολιτεία της Αυτονόμου Ηπείρου (17 Φεβρουαρίου 1914), η οποία νομιμπποιήθηκε με την υπογραφή του Πρωτοκόλλου της Κερκύρας (17 Μαϊου 1914) που παραχωρούσε πλήρες καθεστώς Αυτονομίας (εκπαιδευτικής, θρησκευτικής, δικαστικής, διοικητικής) στους νομούς Αργυροκάστρου και Κορυτσάς. Ο Ελληνισμός εντός των αλβανικών συνόρων έκτοτε επίσημα, ονομάστηκε Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός, ενώ η ίδια η Αυτόνομη Πολιτεία το καθεστώς της οποίας επικυρώθηκε με το Πρωτόκολλο της Κερκύρας, αναγνωρίστηκε με την ονομασία Βόρειος Ήπειρος.
Από την επομένη της ιδρύσεώς της και ειδικά μετά τον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο, γύρω στο 1928, η Αλβανία αφαίρεσε για τους έλληνες υπηκοόυς της, τους όρους «Βόρειος Ήπειρος» και «Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός», αντικαταστώντας τους αυθαίρετα με τον όρο «Εθνική Ελληνική Μειονότητα της Αλβανίας» και ταυτόχρονα επεδόθει στη βίαιη και συστηματική αλβανοποίηση όλων των υπηκόων του κράτους. Αυτή η επιβολή της αλβανικής συνειδήσεως στους κατοίκους του κράτους, αποτέλεσε την κυρίαρχη και τη μόνη κρατική ιδολογία, παρά την διαδοχική εναλλαγή συστημάτων, πολιτευμάτων και προσνατολισμών.
Έτσι καθ’ όλη τη διάρκεια των χρόνων1928-1990 όλες οι κυβερνήσεις που πέρασαν από την αλβανική επικράτεια εφήρμοσανμακρόπνοα κα μεθοδευμένα σχέδια πλήρους αφανισμού των Βορειοηπειρωτών, με πλήθος πλεγμάτων συνταγματικών, νομοθετικών και διοικητικών διατάξεων. Ασφαλώς τα ίδια μέτρα εφαρμόστηκαν έκτοτε από το αλβανικό κράτος και στους μαυροβούνιους, σέρβικους και σλαβομακεδόινων πληθυσμών που βρέθηκαν τότε εντός των αλβανικών συνόρων, αντίστοιχα στο βόρειο και στο ανατολικό τμήμα του αλβανικού κράτους.
Τα σχέδια αφελληνισμού της Βορειοηπειρωτικής κοινότητας χαρακτηρίζονταν πάντοτε από πολύμορφες ενέργειες, χρονικώς παράλληλες και αλληολοσυμπληρώμενες, ως προς το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, το οποίο σε όλους τους καιρούς και τις κυβερνήσεις ήταν σε πρώτο στάδιο ο αφελληνισμός και, σε δεύτερο στάδιο ο εξαλβανισμός των ααλβανών υποικόων με ελληνική καταγωγή. Οι ενέργειες του αλβανικού κράτους που στόχευαν σον αφελληνισμό επικεντρόνταν πάντοτε στην:
- παραχάραξη της ιστορικής μνήμης, της ιστορικής γεωγρφίας, της πολιτιστικής παραδόσεως.
διαστρέβλωση της σύγχρονης πραγματικότητας, με την επιβολή περιοριστικών μέτρων, την αλλοίωση στοιχείων, κ.α.,
υπονόμευση της ιστορικής προοπτικής, με επεμβάσεις στην εκπαιδευτική διαδικασία, την θρησκευτική ελευθερία, κ.α.
Αναλυτικά, οι ενέργειες των αλβανών και οι τρόποι αφελληνισμού του χώρου της Βορείου Ηπείρου και του Βορειοηπειρωτικύ Ελληνισμού επικεντρώθηκαν ως εξής:
1.Γεωγραφικός και εδαφικός αφελληνισμός
2.Πληθυσμιακός αφελληνισμός
3.Ληξιαρχικός αφελληνισμός
4.Απογραφικός αφελληνισμός
5.Ονοματοδοτικός αφελληνισμός
6.Τοπωνυμικός αφελληνισμός
7.Γλωσσικός και εκπαιδευτικός αφελληνισμός
8.Ιστορικός και πολιτισμικός αφελληνισμός
9.Θρησκευτικός αφελληνισμός και
10.Πολιτικός και ιδεολογικός αφλληνισμός.
Για όλες τις παραπάνω ενέργειες και τρόπους αφελληνισμού, του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού και για όλη την διάρκεια συμβίωσης του, με τους αλβανικούς πληθυσμούς που όλο και πλήθαιναν από χρόνο σε χρόνο, μετά το 1928 στο χώρο μας, υπάρχουν όλοκληροι καταλόγοι παραβιάσεων και καταπατήσεων των ανθρωπίνων και μειονοτικών δικαιωμάτων, καθώς και συνεχείς αγώνες εκ μέρους των Βορειοηπειρωτών για την προάσπισή τους. Εδώ όμως, δεν θα επιδοθούμε σε μακροσκελέστατη ιστορική παρουσίαση της κατάστασης των Δικαιωμάτων μας. Θα περιοριστούμε να πούμε μόνον ότι τα τελευταία 10 χρόνια (1990-2002), της μεταπολίτευσης στην Αλβανία συνεχίζεται ο αφελληνισμός της Βορείου Ηπείρου. Κι αυτό γιατί πέραν της προπαγάνδας περί εκδημοκρατικοποίησης που αναπτύσουν οι αλβανικές κυβερνήσεις της μεταπολίτευσεις, η πολιτική αφελληνισμού συνεχίζεται σταθερή, σιωπηρή, με χαμηλούς τόνους, αμείωτη και συστηματική. Και οι σημερινές αλβανικές κυβερνήσεις είναι εμπνευσμένες και συνεχίζουν το μακρόπνοο και μεθοδευμένο σχέδιο του πλήρους αφανισμού μας, ως Έλληνες Βορειοηπειρώτες. Οι σιωπηρές μεθοδεύσεις που εφαρμόζουν σήμερα οι αλβανικές κυβερνήσης και οι χαμηλοι τόνοι που προσπαθούν να κρατήσουν στα πλαίσια της ένταξής τους στην Ενωμένη Ευρώπη, μας κάνουν να συνάγουμε αβίαστα το συμπέρασμα ότι οι ποικιλότροποι διωγμοί του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού με απότερο σκοπό τον πλήρη αφανισμό μας ως Έλληνες, δεν έχουν πάψει. Απεναντίας σε λίγα χρόνια θα έχουν πλήρως ευοδωθεί τα σχέδια των αλβανών για αλβανοποίηση του Βορειοηπειρωτικού χώρου, είτε με την ομαδική φυγή των Βορειοηπειρωτών στο εξωτερικό, είτε ολοκληρωτική αφομοίωσή τους.